Hepimiz bir gün öleceğimizi biliriz. Ama ne zaman ne şekilde ölücez bilmiyoruz. Ne kadar yaşayacağız. Nasıl yaşayacağız bilmiyoruz. Bugün den sonra ne kadar zamanım kaldı ? Bende bilmiyorum. Bunu bilmek için kain olmaya gerek yok. Takdiri ilahi. Ama ölüm bana gelmeden ben ne yapabilirim. Hiç sorduk mu kendimize? ben kimim ? Dünyada niçin yaşıyorum? Burada ne yapmalıyım? doğduk ve ölüm bize gelen kadar yaşıyoruz diye biliyoruz. Peki neden dünyada yaşıyoruz neden nefes alıyoruz. Bir amacımız varmı ? Var ise nedir? Soruyormuyuz? Bu soruların cevaplarını ben bilmiyorum. Kendimi çevremi toplumumu araştırıyorum. İnceliyorum. İnsan davranışları ne kadar evrensel ne kadar kişisel. Farkında mıyız ? Sorular soruyorum kendime ve çevreme. Bazıları tatminkar cevaplara erişirken bazıları ben çıkmaza sürüklüyor. Kendi kişiliğini bulabilmek önemlidir. Karakterini oluşturmak ve davranışları bu doğrultuda yönlendirmek. İyi ve kötü yönlerimiz var farkında mıyız? Karakterinde olan olumsuz ...
Herkesin bir fikri var. kimisine göre yalnızlık çok iyidir. Kimine göre korkutucudur. neresindeyim. korkuyorum. ailem yanımda çok şükür hepsinin üzerimde emeği var. Annem, hakkında en uzun destanları öyküleri yazabileceğim kadın. Seni seviyorum. :) Ablalarım anı defterim kalabalıktır. Gerçek şu ki bende yalnız kalacağım. Ama sahip olduğum zamanı en iyi şekilde değerlendirmeliyim. Dün değil yarın değil bugün yaşamayı öğrenmeliyim. Mutluluklarımı hüzünlerimi acılarımı yaşayıp bırakmalıyım. Bugün olmalıyım. Çünkü yarının kimse için bir garantisi yok. Dün için yaşanan Pişmanlıklar kalp kırıklıkları kin nefret üzüntü dünde kalmalı, Yarın için yaşanmamış endişe korkular benim bugünümü çalmamalı, Bugün her şey bugün! Ne olacaksa bugün, çalışmak sevmek hüzün hayal kaygı hepsi bugün, Hayal kuruyoruz. Birini seviyoruz üzerine güzel hayaller kuruyoruz. Ama karşındaki kişi senin umutlarını hayallerini yerle bir ediyor. Çünkü biz izin veriyoruz. İşte tam bu evrede devreye...